KATEGORİLER

• Anasayfa
• Gündem
• Genel
• Eğitim
• Sağlık
• Siyaset
• Spor
• Kültür - Sanat
• İlçeler

HABER ARA

Yıl 2008’in son günleri değerli bir dostum olan Çankırı eşrafından Zekai Sarıarslan oğlunu evlendiriyor. Bizde bu düğüne gidiyoruz. Eğlenenler bir tarafa, her zaman olduğu üzere fotoğraf makinemiz elimizde damattır, gelindir, arkadaştır ha bire fotoğraf alıyoruz. Derken, bizim yazma çizme merakımızı ve çeşitli yerlerde yazı yazdığımızı bilen Zekai Bey diyor ki; “bizim dünür, Bizim Çankırı Gazetesi’nde spora yönelik yazılar yazıyor, onunla tanışmak ister misiniz?” diyor bizde “hay, hay” diyoruz..

Ardından Metin Koç’la tanışıyoruz. Düğün sahiplerinden biri olan kendisini fazla tutmamak adına birkaç kelamın sonrasında, çeşitli yerlerde bir şeyler karaladığımızı ve fırsat verilirse Bizim Çankırı Gazetesi’nde de yazı yazmak hususunda arzumuzun olduğunu belirtiyoruz..

O’nun bize “isterseniz siz gazetenin sahibi ‘Ali Amcayla’ bir görüşün” demesi üzerine, Ali Kör’ün elmek adresine bir mektup göndererek, kısaca kendimizi tanıtıyoruz ve eğer fırsat verilirse yazmak istediğimizi ve konuların neler olduğunu belirtiyoruz.

O’da cevaben “siz deneme amaçlı bir iki yazı gönderin, biz sizin yazılarınızı değerlendirelim” diyor. Sonrasında telefonla da kısa bir görüşmemiz oluyor böylelikle tanışıyoruz. Bu tanışmadan sonra;

“Merhaba değerli okurlar!

Bu gün sizlerle buluştuğum ilk yazıda, siyaset, partiler ve partililer ile seçimlerle ilgili bazı tespit ve görüşlerimi sunmak istiyorum.

Daha doğrusu bir Türkiye gerçeğini anlatmak istiyorum….”

Cümleleriyle başlayan, “Genel ve Yerel Seçimler” başlıklı ilk yazımızı gönderiyoruz..

Ve sınıfı geçmiş olmalıyız ki, gazetede bize tahsis edilen “Başkent’ten Sesleniş” adlı köşemizde ilkyazımız yayımlanıyor…

Tarih, 12 Ocak 2009…

Günün gelişen olayları veya konjonktüre göre oluşan çeşitli meseleler üzerine fırsat buldukça kalem oynatıyor, gazetedeki köşe yazılarımızın adedi çoğalıyor…

Sadece köşe yazısı yazmakla kalmıyor zaman zaman genel konular veya Çankırılıların fahri hemşerileri olarak, Ankara’daki bazı etkinliklerini haber yapmak üzere fotoğraflarıyla birlikte gazeteye servis ediyoruz…

Derken dostluğumuz ilerliyor ve “Ali amcayla” yaptığımız uzun telefon görüşmelerinde çeşitli olayları değerlendiriyor veya gelişen olaylar üzerine fikirler yürütüyoruz…

Dediğim gibi telefonla falan görüşmelerimiz oluyor amma bir türlü kendisiyle yüz yüze gelmek nasip olmuyor.. Ta ki, gazetede yazı yazan Merih Mülazımoğlu’nun “tüketicilerle ilgili” yazılarından ötürü ödüle layık görülüp, devrin Sanayi Bakanı Nihat Ergül’den ödül aldığı 22.04.2026 tarihine kadar…

Ödül töreninin yapıldığı salonda buluşup, ayaküstü birkaç kelamda bulunduktan sonra, gittiğimiz lokantada kendisiyle birkaç saat görüşüyoruz..

Bu ilk buluşmamızda aldığımız intiba, karşımızda tam bir babacan adam var. Sıcak, samimi ve dost.. Yukarıda da belirttiğim üzere ayrı ayrı şehirlerde bulunmamız hasebiyle kendisiyle görüşmelerimiz sadece telefon vasıtasıyla oluyor.

Derken ikinci görüşmemiz gerçekleşiyor.

Çankırı Valiliğinin daveti üzerine BYGM’den Zeliha Doğan Yeşil hanımın organize ettiği ve “10 Ocak Gazeteciler Günü” münasebetiyle düzenlenen geziye, 16 gazeteci ile katılıyoruz. Katılanlar arasında Irak Türkmenlerinin unutulmaz lideri ve dava arkadaşım rahmetli Sadun Köprülü’de var.

Gezi programında olmamasına rağmen açıkçası benim ısrarım üzerine, sağ olsun arkadaşlar beni kırmıyorlar ve Bizim Çankırı Gazetesi’ni de ziyaret ediyoruz. Maksat oğlu ve torunuyla birlikte 30 yıllık gazeteyi çıkartan “Ali amcayı” görmek, arkadaşlarla tanıştırmak, yerel gazetelerin sorunlarını ilk ağızdan dinlemek. Nitekim Ali amcayla yine kısa da olsa bir hasret gideriyoruz. Tarih 11 Ocak 2013 (Bu buluşmaya ilişkin haber sanırım gazetenin arşivinde var.)

Derken üçüncü ve son görüşmemiz, geçtiğimiz yerel seçimler öncesi, MHP’nin Çankırı Belediye Başkan adayı Hakkı Yalçın’ın tanıtımının yapılacağı program tarihini karıştırmam nedeniyle bir gün önce gittiğim 05.07.2026 Cuma günü gerçekleşti…

Telefon ettim “Ali amca ben yanlışlıkla bir gün önce gelmişim, gelmişken görüşelim iki laflarız” dedim. Yanılmıyorsam gazetede yine buluşuyoruz.. Çay-kahve faslı arasında dereden-tepeden, siyasetten konuşuyoruz..

Neyse o görüşmemiz, maalesef kendisiyle yüz yüze yaptığımız son görüşme oldu..

Bu üç görüşme ile telefonla yaptığımız görüşmeler sonrası şunları söylemek isterim.

Hakkın rahmetine kavuştuğunu (31.12.2025) bir tesadüf eseri yeni öğrendiğim ve inanın çok üzüldüğüm Ali Amca, Çankırı basın camiasının gerçekten “Ali Amcası” olmayı hak edecek büyük bir insandı. Bir dost, bir arkadaş, gerektiğinde sığınılacak bir limandı. Bilgisiyle, görgüsüyle duayen bir gazeteci, ulu bir çınardı.

Bu bağlamda;

O’nu tazimle anıyorum. Oğlu Hakan Kör ve torun Küçük Ali Kör ile Özkan Çelik’in; basılı yayın organları içerisinde ilk göz ağrım olan ve yüzlerce yazımı yayımlayan Bizim Çankırı Gazetesini rahmetlinin çizgisi ve prensipleri doğrultusunda yaşatmaya devam etmelerini talep ediyorum. Çünkü bu güzel sese Çankırılıların ve Türkiye’nin ihtiyacı var.

Ez cümle merhum Ali Amcaya Yüce Allah(c.c)’tan rahmet ve mağfiretler, başta yakınları olmak üzere, Çankırı basın camiasına ve Çankırılılara baş sağlığı diliyorum. Ruhu şad, mekânı cennet olsun…

Rahmet, salâvat ve dua ile…

Bu habere toplam 1 yorum yazılmıştır.

Yorumların tamamını okumak için tıklayın.